Zijn aanpak van seksueel misbruik

Paus Franciscus doet helemaal niets om het seksueel misbruik en de homolobby in het Vaticaan aan te pakken, integendeel. Zo rehabiliteerde hij in 2014 een priester die door Paus Benedictus XVI tot de lekenstand was teruggebracht omdat hij kinderen seksueel had misbruikt in de biechtstoel. De Paus negeerde ook de betrokkenheid van Kardinaal Danneels bij de doofpotaffaire van het misbruik van Bisschop Roger Vangheluwe, en nodigde hem als speciale gastheer uit op de Synode van de Familie.

In januari 2018 reisde Franciscus naar Chili, maar daar wachtte hem geen warm onthaal. Mensen waren kwaad omdat hij zijn hand boven een bisschop had gehouden, die een pedofiele priester had beschermd. De Paus deed alsof hij van niets wist, terwijl men hem wel degelijk op de hoogte had gesteld van de feiten. Hij beschuldigde toen de seksueel misbruikten van laster, welke grote verontwaardiging uitlokte in Chili.

Nu blijkt ook dat Paus Franciscus zijn hand hield boven Kardinaal McCarrick, die jarenlang seminaristen seksueel had misbruikt. De voormalige Nuntius van de VS, Aartsbisschop Carlo Viganò, zegt in een 11-pagina lange brief dat hij Paus Franciscus reeds in 2013 op de hoogte had gebracht van de misbruikfeiten door McCarrick, maar dat Franciscus dat onder de mat veegde. Omdat McCarrick één van zijn bondgenoten en “Kingmakers” was. Nu doet hij alsof zijn neus bloedt. Maar de voormalige nuntius zegt dat Franciscus, samen met heel zijn entourage, het voorbeeld moet stellen, en “moet aftreden.”

Op de terugvlucht van Dublin naar Rome weigerde Paus Franciscus alle commentaar op de aantijgingen van de nuntius, en zei hij tegen de in het vliegtuig aanwezige pers dat hij “er geen woord over zal zeggen.” Hij zei dat ze het document maar moeten lezen, dat het document voor zichzelf spreekt en ze zelf conclusies moeten trekken.

Voordat het bekend werd dat Franciscus zelf betrokken was in de doofpotaffaire, had de Paus in Dublin nog op – de voor hem bekende manier – gezegd dat al diegenen die betrokken zijn in het misbruikschandaal, inclusief diegenen die het in de doofpot staken, “kaka” zijn, waarmee hij letterlijk verwees naar uitwerpselen.

Enkele passages uit de brief van Mgr. Viganò:

[…] Onmiddellijk daarna, vroeg de paus mij op een slinkse manier: “Hoe is Kardinaal McCarrick?” Ik antwoordde hem met totale openhartigheid, en, als je wil, met grote naïviteit: “Heilige vader, ik weet niet of u Kardinaal McCarrick kent, maar als je de Congregatie voor de Bisschoppen ernaar vraagt, is er een heel dossier van die dikte over hem. Hij corrumpeerde generaties seminaristen en priesters en Paus Benedictus beval hem om zich terug te trekken in een leven van gebed en boetedoening.” De paus maakte niet de minste opmerking over die zeer ernstige woorden van mij, en toonde geen enkele uiting van verrassing op zijn gezicht, alsof hij deze dingen al enige tijd wist, en hij veranderde onmiddellijk van onderwerp. Maar dan, wat was de bedoeling van de paus in het mij stellen van die vraag: “Hoe is Kardinaal McCarrick.” Hij wilde duidelijk te weten komen of ik een bondgenoot was van McCarrick of niet.

[…]

Het was tevens duidelijk dat, vanaf de tijd van paus Franciscus’ verkiezing, McCarrick, nu vrij van alle belemmeringen, zich vrij had gevoeld om continu te reizen, lezingen en interviews te geven. In een gezamenlijke poging met Kardinaal Rodriguez Maradiaga, is hij de ‘kingmaker’ geworden voor benoemingen in de Curie en in de VS, en de meest geraadpleegde adviseur in het Vaticaan voor relaties met de Obama-administratie.

Paus Franciscus heeft herhaaldelijk gevraagd om volledige transparantie in de Kerk en voor bisschoppen en gelovigen om te handelen met “parrhesia”. De gelovigen over heel de wereld vragen dit ook van hem op een voorbeeldige manier. Hij moet eerlijk verklaren wanneer hij voor het eerst kennis nam over de misdaden begaan door McCarrick, die zijn gezag misbruikte met seminaristen en priesters.

In ieder geval, de paus kwam het van mij te weten op 23 juni 2013, en hij bleef hem beschermen. Hij nam de sancties niet in acht die Paus Benedictus hem had opgelegd, en maakte van hem zijn vertrouwde adviseur, samen met Maradiaga.

Die laatste (Maradiaga) is zo zeker van de bescherming van de paus, dat hij de oprechte smekingen van tientallen van zijn seminaristen, die de moed vonden om hem te schrijven nadat één van hem zelfmoord probeerde te plegen vanwege homoseksueel misbruik in het seminarie, als “roddel” kan afdoen.

Nu hebben de gelovigen de strategie van Maradiaga goed begrepen: de slachtoffers beledigen om zichzelf te redden, liegen tot het bittere eind om een afgrond van machtsmisbruiken toe te dekken, van wanbeheer van Kerkelijke eigendommen en van financieel onheil, zelfs tegen goede vrienden, zoals in het geval van de Ambassadeur van Honduras, Alejandro Valladares, vroegere Deken van het Diplomatische Korps van de Heilige Stoel.

[…]

In Honduras staat een schandaal zo erg als deze in Chili op het punt zich te herhalen. De paus verdedigt deze man, Kardinaal Rodriguez Maradiaga, tot het bittere eind, net zoals hij heeft gedaan in Chili, met Bisschop Juan de la Cruz Barros, die hij zelf tot Bisschop van Osorno had benoemd, tegen het advies in van de Chileense Bisschoppen. Eerst beledigde hij de misbruikslachtoffers. Dan, enkel wanneer hij werd gedwongen door de media, en door een revolte door de Chileense slachtoffers en gelovigen, erkende hij zijn fout en verontschuldigde hij zich, terwijl hij stelde dat hij slecht geïnformeerd was, wat een rampzalige situatie voor de Kerk veroorzaakte in Chili, maar hij bleef de twee Chileense Kardinalen Errazuriz en Ezatti beschermen.

Zelfs bij de tragische affaire van McCarrick, was de houding van paus Franciscus niet anders. Hij wist van tenminste 23 juni 2013 dat McCarrick een serie-roofdier was. Hoewel hij wist dat hij een corrupte man was, dekte hij hem tot het bittere eind; inderdaad, hij maakte het advies van McCarrick zich eigen, wat zeker niet geïnspireerd was door solide intenties en uit liefde voor de Kerk. Het was enkel wanneer hij gedwongen was door het verslag van het misbruik van een minderjarige, opnieuw op basis van media-aandacht, dat hij actie ondernam (betreffende McCarrick) om zijn gezicht in de media te redden.

Franciscus is het mandaad die Christus gaf aan Petrus om de kudde te bevestigen (in het geloof), aan het neerleggen. Inderdaad, door deze daad heeft hij hen verdeeld, hen in dwaling gebracht en heeft hij de wolven aangemoedigd om verder de schapen van Christus’ kudde te verscheuren.

In dit extreem dramatisch moment voor de universele Kerk, moet hij zijn misstappen erkennen, en in het navolgen van het verkondigde beginsel van nultolerantie, moet paus Franciscus de eerste zijn om een goed voorbeeld te stellen voor de kardinalen en bisschoppen die McCarricks’ misbruiken hebben toegedekt, en samen met hen allemaal aftreden.

[…]

Laat ons allen bidden voor de Kerk en voor de paus, laat ons eraan denken hoe vaak hij ons gevraagd heeft voor hem te bidden!

Laten we allen ons geloof in de Kerk, onze Moeder, hernieuwen: Ik geloof in één heilige, katholieke en apostolische Kerk! Christus zal zijn Kerk nooit verlaten! Hij creëerde haar in Zijn bloed en doet haar continu herleven met zijn Heilige Geest.

Maria, Moeder van de Kerk, bid voor ons!

Maria, Maagd en Koningin, Moeder van de Koning van de Glorie, bid voor ons!

Rome, 22 augustus 2018.

 

Duitse theoloog keert zich tegen Franciscus


In Duitsland heeft theoloog, advocaat en journalist, Markus Büning, ondertekenaar van de petitie “pro-Paus-Franciscus” zijn handtekening ingetrokken en zich gekeerd tegen Paus Franciscus. Büning die zelf als kind seksueel misbruikt is geweest door een priester, vond dat de brief met verontschuldigingen die Bergoglio voorlas “veel te vaag” was. Büning schreef: “De tekst is absoluut inadequaat en een grote ontgoocheling.” De verontwaardiging bracht Büning ertoe om te vragen aan de Paus dat “hij zich zou bekeren.”

In die brief weet Franciscus de misbruikcultuur in de Kerk aan “klerikalisme”, terwijl het in werkelijkheid over homoseksuele infiltratie gaat.

Een jaar geleden vond Markus Büning dat de kritiek op Franciscus te ver ging, en daarom ondertekende hij het intitief “pro Paus Franciscus”. Na de bekendwording van de brief, vroeg hij onmiddellijk dat zijn naam van de lijst zou worden gehaald. “Het is ondertussen duidelijk dat Paus Franciscus, naast zijn vele woorden, zijn verantwoordelijkheden niet opneemt.”

Paus Franciscus’ houding tegenover homoseksualiteit

De wortel van het seksueel misbruik bevindt zich in de homo-cultuur in het Vaticaan. Maar wat is de houding van Franciscus tegenover homoseksualiteit?

Reeds in 2013 zei Paus Franciscus met betrekking tot homoseksuelen en hun lobby’s: “Wie ben ik om te oordelen?”. Homoseksuele organisaties juichten van blijdschap omwille van deze “verwelkomende” uitspraak.

In 2014 had Franciscus een ontmoeting met Don Michele, een priester die zich actief inzette voor de aanvaarding van homoseksuele relaties. In 2010 stichtte Don Michele De Paolis samen met “respectvolle” atheïsten, homoseksuelen en Gabriele Scalfarotto een homogroep AGeDO (Geloof en Homoseksualiteit). Scalfarotto is een taaie campagnevoerder in de strijd voor rechten van homo’s. Dit is het standpunt van Michele:

“Vandaag is de houding van de Kerk tegenover homoseksuelen strikt, onmenselijk en heeft het veel lijden veroorzaakt door te claimen dat homoseksualiteit een zonde is. Enkele kerkmensen zeggen dat het acceptabel is om homo te zijn, maar dat ze geen relaties mogen hebben, ze mogen elkaar niet liefhebben! Dat is maximum hypocrisie. Dit is zoals praten tegen een plant en zeggen dat je niet mag bloeien en geen vrucht dragen. Dat is tegen de natuur.”

Michele vond het ‘hypocriet’ dat homoseksuelen geen “seks” mogen hebben. Na de ontmoeting kuste Franciscus ‘nederig’ de hand van Don Michele.

Kardinaal Marx openbaarde begin 2015 dat Franciscus persoonlijk beval dat de in de synode afgewezen paragraaf over homoseksualiteit toch zou opgenomen worden in de eindtekst.

In oktober 2015, tijdens de Wereldvergadering van Families in de VS, bracht Paus Franciscus een bezoek aan een oude bekende: een praktiserend homoseksueel die naderhand toegaf dat de Paus “niet tegen het homohuwelijk” is.

Begin 2016 had de Paus een privé-audiëntie met een bisschop die zich had ontpopt als een vurige verdediger van het homohuwelijk, en die zelfs actief meewerkte aan de legalisatie van abortus in zijn land.

In april 2016 verscheen dan Amoris Laetitia, waarin staat dat “wie valt op een lid van hetzelfde geslacht, niet mag worden gediscrimineerd,” en “dat ze op een begripvolle manier moeten worden bijgestaan”, zodat kunnen doen “wat God wil dat ze doen.” Franciscus schreef ook dat een homoseksuele relatie of vereniging wel geen huwelijk kan genoemd worden.

In juni 2016 gaf Colleen Bayer in Rome een toespraak over de homoseksuele orgieën in de Vaticaanse seminaries:

“Hij [de priester] vertelde ons: ‘Je weet niet wat we in Rome gedaan hebben op de vrijdagavond. We ontmoetten elkaar…. en ze deden wat homoseksuelen doen.’ Bij deze gelegenheid openbaarde hij ons dat de Roomse feestjes op vrijdagavond met andere seminaristen eindigden in homoseksuele orgieën.”

De jonge wanhopige priester openbaarde de “verwoesting, de vuiligheid en de dingen die gebeurden die vreselijk waren…”

De priester pleegde kort na deze bekentenissen zelfmoord.

In november 2016 creëerde Paus Franciscus Bisschop De Kesel, die zei dat men respect moet hebben voor de seksualiteitsbeleving van een homofiele mens, tot Kardinaal.

In juni 2017 werd een Vaticaanse monseigneur gearresteerd omdat hij betrapt werd tijdens een homoseksueel drugsfeestje in het gebouw van de Congregatie van de Geloofsleer.

Kort daarna berichtten we dat de homoseksuele orgieën in het Vaticaan nog nooit zo erg waren als onder het pontificaat van Franciscus.

Pentin schreef eerder deze week dat dit curielid van het Vaticaan hem bevestigde dat “meerdere bronnen” in het Vaticaan, inclusief een andere ouder lid van de Curie, zeggen dat het verslag van de door drugs gevoedde homoseksuele orgie vlak naast de Sint-Pietersbasiliek echt is. “Hij zei dat de omvang van de homoseksuele praktijken in het Vaticaan nooit erger zijn geweest, ondanks pogingen door Benedictus XVI om de seksuele perversiteit in de Curie uit te roeien, na het Vatileaks schandaal van 2012,” zo schreef Pentin in zijn verslag.

In de kerstperiode van 2017 werd dan weer, met de expliciete goedkeuring van Franciscus, een homo-erotische kerstscène opgesteld op het Sint-Pietersplein. Velen waren geschokt, en vonden de scène aanstootgevend en te schokkend voor kinderen.

De blikvanger van de Kerstscène van 2017 was niet het Kindje Jezus, maar deze naakte persoon.

In maart zei een Franse pastoor dat Paus Franciscus zijn zegeningen van homoseksuele koppels goedkeurde.

In mei dit jaar zei Franciscus dan tegen een homoseksueel dat “God hem zo heeft gemaakt, en “dat hij gelukkig moet zijn met wie hij is.”

En op de voorbije ‘Wereldvergadering van Families’ in Dublin, is James Martin, Paus Franciscus’ adviseur en de Vaticaanse homo-propagandist, komen spreken over LHBT-kwesties.

Advertenties